كسي به داد ما برسد

من تقريبا مطمئن شده ام كه تصوير و متن، دنياهاي مستقلي هستند كه زندگي همزمان در هر دو، براي افراد معدودي به راحتي امكان پذير است. براي خلق هر اثر، در هر يك از اين دودنيا، بايد در عمق حس زيبايي شناسيك (زيبايي شناختي) آن زندگي كرد و حركت از يكي به ديگري، حتما يك ري – استارت ذهني لازم دارد.
من كه معمارم – و ناگزير با دنياي تصاوير، اندازه ها، رنگ ها و سايه و روشن ها سر و كار دارم – و گاهي هم روزنامه نگارم – و ناگزير با دنياي متن، مواجه – هر بار براي حركت از يكي به ديگري، تلاش زيادي مي‌كنم و سختي زيادي مي‌كشم.
زيبايي شناسي اين دو - هرچند افرادي كه دستي در نقد و پژوهش دارند تلاش مي‌كنند قاعده هايي كلي و فراگير براي آنها پيدا كنند - به كلي متفاوت است؛ لااقل به لحاظ حسي به كلي متفاوت است و چيزي كه از درون مي‌جوشد و نتيجه اش قرار است يك متن يا يك تصوير باشد، در هر مورد از جنس متفاوتي است.

پ . ن : به پويا و رضا بگوببد غر نزنند. من اگر مدتي است آپ – ديت نمي كنم، دليلش اين است گه بايد پروژه ام را تمام مي‌كردم و توي دنياي تصوير بودم؛ يكي مرا بكشد بيرون.

| comment 32 | 2007/01/18@13:40 | alieta |

گفتمان دوستانه

از بین این همه گرفتاری که در زندگی روزمره پیش میاد گاهی بعضی هاشون بامزه می شن.مثلا فکر کنید که من دیشب شاهد و در واقع شنونده وا کندن سنگها ایجاد شده در دوستی دو دوست بودم که اگر پای ادعای رفاقت عمیق و سابقه و کمی رو در وایسی نبود شاید به دوری و دوستی از نوع خیلی جدیش رضایت می دادن.برای من عجیب بود که این دو نفر چرا نفهمیدن که مشکل اصلیشون اختلاف عقیده بین دوآدمه که کاملا هم طبیعی و عادیه .اما خوب خودتون می دونید که همیشه ابراز عقیده با سکوت همراه نیست !!
عجیب تر از اون اینکه هر کدام توانستند مواردی رو از دیگری تا تاریخ حدود 3 سال پیش بیاد بیارند که حرفی زده شده و در دل مانده تا امروز برای دیگری بگویند که البته این حرف ها هم از روی حسن نیت بود و صداقت در دوستی.
فقط خدا می دونه که پس از این ماجرا انهایی که در این بین اسمشان به نحوی وسط کشیده شد کی مورد اصابت ترکش های این گفتمان دلچسسب قرار می گیرند.البته به جز یکی که چند سال پیش شانس آورد و به رحمت ایزدی پیوست.
تایادم نرفته بگم که مرا حلال کنید.اسم من دو بار برده شده و یک بار مثال زده شدم ..در حضور خودم و کاملا شفاف.!!

| comment 7 | 2007/01/13@11:12 | رضا |

....

کاش دل هم استخوان داشت.
لا اقل چیزی بود که کمی مانع دلتنگی مان شود.

---------------------------------
من او هستم

| comment 4 | 2007/01/04@12:04 | puya |

خود انکاری

هر گاه واقعیتی به حاشا کشیده شد انگار بشر خود را انکار می کند...رضا فرجی

این جمله فکرم رو مشغول کرده امروز صبح .با خودم فکر می کردم به واقعیاتی که از گوشه کنار زندگی بلند می شه و بنا به مصلحت انکار می شه آنقدر گاهی زیاد هستند که بعد از مدتی متوجه میشی نمی شه واقعیات رو به راحتی بیان کرد.باید روشون کار کرد تا اگر قرار نیست انکار بشه حداقل قابل هضم باشه..اشتباه نکنید دوستان من این یک مقاله روانشناختی خانواده نیست.یک واقعیات غیر قابل هضم به شیوه شعاریه که انگار به من الهام شده .یه نگاهی به نوشتهای وبلاگیتون بکنید و ببینید چند مطلب صادقانه دارید که اگر با چشم سوم بهش نگاه کنید به همون اندازه صادقانه می مونه؟اگر به پنجاه درصد پیش بینی های صادقانتون برسید می تونید مطمعن باشید که مسیری که انتخاب کردید مسیر مثبتی بوده و هست.ببخشید که مطلب کوتاه بود اما یه نگاه دوبار بندازید لطفا.

| comment 7 | 2007/01/02@08:04 | رضا |

جنگ اشكرهاي احوال

... و تو ای انسان که دچار جنگ لشکرهاي احوالی ٬ در خود انديشه کن که اين انديشدن اگر چه در عالم ماده تو را منفعت نبود لاجرم سپاهیان لشکرهاي احوالت را بر تو عيان خواهد کرد.تو خود ندانی که آدمی ملغمه ايست از اشيا متضاد که اين اشيا متضاد اگر حال وی را به هيچ نوبت به بهبود نگردانند ٬ لاجرم حرکت به سوي غایتی را در وی هموار خواهند ساخت که در لوح ازل تضاد را مسبب حرکت به سوی غايتی گردانيده اند.
....................
بخشي ديگر از جوامع الحكايات عطا علوي

| comment 3 | 2006/12/31@00:53 | alieta |

ایکس - او

همیشه از همین جا شروع می کردیم علامت اول را من می گذاشتم و سه تایی بعدی را تو

| comment 1 | 2006/12/29@01:51 | puya |

یلدا بازی پنجشنبه ها

پوتین و انوش عزیز بچه های پنجشنبه را دعوت کرده اند به بازی یلدا البته بچه های بچه های پنجشنبه هر کدام در وبلاگهاشان یا بازی
کرده اند یلدا را، یا بازی خواهند کرد اما خب . . .

1 – به طور کلی علی بدقول ترین ، رضا پر غلط املا ترین و بنده تنبل ترین عضو هستیم و بدین صورت تقسیم کار کاملن صورت گرفته است.

2- در جمع دوستان من (پویاهه) معروف بوده ام به تخم فتنه تا سالها در گروه دوستان هر اتفاق ناخوشایندی می افتاد یا درگیری و دعوایی بود می گفتند که یکسرش زیر سر پویا است
علی اعطا به مارمولک معروف بود بچه ها رفتار او را مثل حزب کارگزاران آن موقع ها تشبیه میکردند می گفتند همیشه می خواهد همه جوانب را با هم داشته باشد
رضا پسر خوشنامی بود و هست هر چند خیلی موقع ها یک طرف دعواها بود
3- اول رضا سیگاری بود بعد علی سیگاری شد بعد من هیچ وقت سیگار نکشیدم و محتاط نشدم.

4- در مورد مجله ادبی عصر پنجشنبه با علی صحبت میکردم که هر دومان متوجه حس مشترکی در مورد روزهای پنجشنبه شدیم . در واقع ایده وبلاگ از اسمش شروع شد.

5- با کلی مکافات وارتان را راضی کردیم زیر سلیقه گرافیکیش بزند و جمله زیر لوگو را بنویسد وقتی گذاشت هم من پشیمان شدم هم علی ، دیگر رویمان نشد بهش بگوییم برش دارد.

دوست دارم دوستانمان دردونه . یک دل کوچولو . تاریکخانه . استامینوفن . جمع نوشت دعوت مان را قبول کنند.

| comment 4 | 2006/12/25@00:59 | puya |

وروجككان

ايستاده‌ای در مرکز ميدانی از هيچ، که پيرمرد در دوردست‌ها ظاهر می‌شود با کت و شلواری مشکی. می‌آيد طرفت. نرسيده که وروجک‌ها از چپ و راستت توی دايره می‌آيند و بر محيط دايره، مانند گلزنان مسابقه فوتبال بالا و پايين می‌پرند. پيرمرد حالا رسيده است نزديک دايره و ابروهايش به معنای عصبانيت در هم است. وروجک‌ها پايکوبان محيط دايره را دور می‌زنند و هر نود درجه، باز برمی‌گردند. پيرمرد آمده‌ است روی محيط دايره در ميانه وروجک‌ها و عصايش را به طرف تو نشانه رفته ‌است. وروجک ها چيزی مانند جام توی دست راست دارند.حالا پيرمرد و وروجک ها پاهاشان روی محيط دايره‌ است و انگار روی خطوطی که از مرکز به طرف بيرون کشيده شده است دراز شده‌اند.

| comment 0 | | alieta |